PB L 214 van 20190718, blz. 3

Besluit (EU) 2019/1348 van de Europese Centrale Bank van 18 juli 2019 inzake de procedure voor de erkenning van niet-eurogebiedlidstaten als rapporterende lidstaten krachtens Verordening (EU) 2016/867 betreffende de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens en kredietrisicogegevens (ECB/2019/20)

DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 127, lid 2 en 5,

Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 5 en het tweede streepje van artikel 34.1,

Gelet op Verordening (EU) 2016/867 van de Europese Centrale Bank van 18 mei 2016 betreffende de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens en kredietrisicogegevens (ECB/2016/13)1, en in het bijzonder artikel 1, punt 1,

Gezien de bijdrage van de Algemene Raad van de Europese Centrale Bank,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) voorziet in een algemeen kader voor de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens en kredietrisicogegevens (hierna “kredietgegevens” genoemd). In deze verordening wordt vermeld dat lidstaten die de euro niet als munt hebben (hierna “niet-eurogebiedlidstaten” genoemd) kunnen besluiten een rapporterende lidstaat te worden door de bepalingen van de verordening in hun nationale wetgeving op te nemen dan wel overeenkomstig hun nationale wetgeving anderszins relevante rapportagevereisten op te leggen. Dit kan met name lidstaten betreffen die deelnemen aan het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (GTM) door middel van nauwe samenwerking overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EU) nr. 1024/20132 van de Raad.

(2) Artikel 5 van de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, samen met artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, houdt de verplichting in om op nationaal niveau alle maatregelen te nemen en uit te voeren die de niet-eurogebiedlidstaten dienstig achten voor de verzameling van de statistische gegevens om te voldoen aan de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank (ECB), en tijdig op statistisch vlak voorbereidingen te treffen, opdat zij lidstaten de euro als munt hebben (hierna “eurogebiedlidstaten” genoemd) kunnen worden.

(3) Zoals erkend in overweging 7 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) zou de gemeenschappelijke analytische database voor kredietgegevens (hierna “AnaCredit” genoemd) tussen de centrale banken van het Eurosysteem op vrijwillige basis moeten beschikbaar zijn voor niet-eurogebiedlidstaten, met name de GTM-deelnemers onder hen, om de geografische en gegevenswerkingssfeer te verbreden, en harmonisatie in de Unie te vergroten. Meerdere nationale centrale banken (NCB's) van niet-eurogebiedlidstaten (hierna “niet-eurogebied-NCB's” genoemd) werken reeds samen met de ECB en NCB's van eurogebiedlidstaten (hierna “eurogebied-NCB's” genoemd) op basis van Aanbeveling ECB/2014/73 en passen de voorbereidende maatregelen voor de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens toe overeenkomstig Besluit ECB/2014/64.

(4) Niet-eurogebiedlidstaten die besluiten om een rapporterende lidstaat te worden krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) moeten hun intentie kenbaar maken aan de ECB. De ECB controleert of zij de bepalingen van die verordening hebben opgenomen in hun nationale wetgeving, dan wel overeenkomstig hun nationale wetgeving anderszins relevante rapportagevereisten hebben opgelegd en onverminderd de grondwettelijke orde van de betrokken lidstaat.

(5) Zoals vermeld in overweging 4 van Richtsnoer (EU) 2017/2335 van de Europese Centrale Bank (ECB/2017/38)5, kunnen niet-eurogebiedlidstaten tevens de bepalingen van dit richtsnoer in hun nationale recht verwerken, dan wel anderszins maatregelen implementeren krachtens hun nationale recht, om te verzekeren dat zij voldoen aan toepasselijke verplichtingen voor het geharmoniseerd verzenden van gegevens aan de ECB, inclusief de vereisten voor het registreren van tegenpartijen in het Register of Institutions and Affiliates Database (RIAD) overeenkomstig Richtsnoer (EU) 2018/876 van de Europese Centrale Bank (ECB/2018/16)6. Op deze manier mogen de niet-eurogebiedlidstaten in lijn met overweging 9 van Richtsnoer (EU) 2018/876 (ECB/2018/16) bijdragen aan de gegevensrapportage en -validatie in RIAD en wederzijds gegevens delen betreffende hun binnenlandse entiteiten en mogen zij toegang hebben tot eurogebiedgegevensbestanden op basis van Aanbeveling ECB/2018/367.

(6) Daarom is het noodzakelijk om de door de ECB te volgen procedures te specificeren inzake a) blijken van belangstelling van niet-eurogebiedlidstaten om een rapporterende lidstaat te worden krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13), b) de beoordeling van deze blijken van belangstelling, en c) de erkenning van niet-eurogebiedlidstaten als rapporterende lidstaat. Het is tevens noodzakelijk te voorzien in procedures inzake de mogelijke opschorting en beëindiging van een dergelijke erkenning van een niet-eurogebiedlidstaat als rapporterende lidstaat.

(7) De voorwaarden voor de toegang tot en het gebruik van de door de ECB, eurogebied-NCB's eni niet-eurogebied rapporterende lidstaten verzamelde kredietgegevens door niet-eurogebied-NCB's, alsook toegang tot en het gebruik door de ECB, eurogebied-NCB's en NCB's van niet-eurogebied rapporterende lidstaten van de door niet-eurogebied rapporterende lidstaten op basis van hun respectievelijke nationale wetgevingen verzamelde gegevens, moeten vastgesteld worden in een afzonderlijke juridisch bindende overeenkomst. Bij deze vaststelling moet rekening worden gehouden met de toepasselijke geheimhoudingsregeling van Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad8.

(8) Daarom zal het besluit om een niet-eurogebiedlidstaat te erkennen als een rapporterende lidstaat afhankelijk zijn van het bestaan van een wettelijk bindende overeenkomst betreffende de interactie tussen de niet-eurogebied-NCB's, de ECB en de eurogebied-NCB's voor het delen van kredietgegevens en andere relevante aangelegenheden, inclusief de bescherming van de vertrouwelijkheid van de informatie en de beperkingen op het gebruik of de transmissie van de kredietgegevens, zoals in de context van eventuele feedbackloops vastgesteld krachtens artikel 11 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13),

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1 - Reikwijdte en doelstellingen

Dit besluit stelt de door de ECB te volgen procedures vast inzake de erkenning van niet-eurogebiedlidstaten als rapporterende lidstaten krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13).

Artikel 2 - Definities

De in dit besluit gebruikte termen hebben dezelfde betekenis als in Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13), tenzij anders bepaald.
In dit besluit betekent “informatieplichtige”: hetzij een juridische entiteit, hetzij een buitenlands bijkantoor dat ingezeten is in een rapporterende niet-eurogebiedlidstaat en waarop de rapportagevereisten van toepassing zijn welke dezelfde zijn of gelijkaardig zijn aan de rapportagevereisten van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13).

Artikel 3 - Criteria om te worden aangemerkt als rapporterende lidstaat

1.
De ECB mag een niet-eurogebiedlidstaat uitsluitend erkennen als een rapporterende lidstaat krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) indien zij zich ervan vergewist dat de niet-eurogebiedlidstaat de bepalingen van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) en Richtsnoer ECB/2017/2335 (ECB/2017/38) heeft opgenomen in nationaal recht, dan wel anderszins overeenkomstig het nationale recht relevante rapportagevereisten oplegt.
2.

Voor de toepassing van lid 1 onderzoekt de ECB of de niet-eurogebied NCB, in samenwerking met andere relevante nationale autoriteiten indien het nationale recht dat vereist, tenminste de bevoegdheid heeft gekregen om:

  1. a) de feitelijke populatie van informatieplichtigen zoals omschreven in artikel 3, lid 1, van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) vast te stellen en te herzien;
  2. b) kredietgegevens te verzamelen die afkomstig zijn van de feitelijke populatie van informatieplichtigen zoals omschreven in artikel 3, lid 1, van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13), onverminderd de toepassing van de bepalingen van artikel 8, leden 4 en 5, van deze verordening of gelijkwaardige bepalingen in het nationale recht;
  3. c) tegenpartijen te identificeren op de wijze als omschreven in artikel 9 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13);
  4. d) om aan de in punt a) geïdentificeerde informatieplichtigen dezelfde of gelijkwaardige statistische rapportageverplichtigen op te leggen als uiteengezet in de artikelen 4 tot en met 8 en 13 tot en met 15 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13);
  5. e) ontheffingen te verlenen aan kleine informatieplichtigen overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13);
  6. f) de verplichte verzameling van informatie te verifiëren en uit te voeren wanneer een informatieplichtige niet voldoet aan de minimumnormen voor transmissie, nauwkeurigheid, conceptuele naleving en herzieningen ingevolge artikel 17 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13), en
  7. g) sancties op te leggen zoals voorgeschreven in artikel 18 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13).
Om elke twijfel weg te nemen, moeten de vereisten inzake de implementatiefases en eerste rapportage zoals omschreven in artikel 2 van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) niet worden opgenomen in nationaal recht.
3.
Voor de toepassing van lid 1, en onverlet het bepaalde in lid 2, houdt de ECB eveneens rekening met nationale wettelijke bepalingen die artikelen 7 en 8 van Verordening (EG) nr. 2533/98 opnemen in nationaal recht.

Artikel 4 - Blijk van belangstelling

1.
Een niet-eurogebiedlidstaat die een rapporterende lidstaat wenst te worden overeenkomstig Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) kan bij de ECB een officiële blijk van belangstelling indienen om een rapporterende lidstaat te worden (hierna “geïnteresseerde lidstaat” genoemd), daarbij gebruik makend van het modelformulier voorzien in bijlage I.
2.

Opdat de ECB de blijk van belangstelling zoals bedoeld in lid 1 in overweging neemt, moet bij de blijk van belangstelling de informatie over de nationale toepassing worden gevoegd met het oog op de in artikel 5, lid 3, bedoelde verificatie, met inbegrip van, maar niet beperkt tot de volgende informatie:

  1. a) een volledige concordantietabel, met gebruikmaking van het in de appendix bij bijlage I voorziene modelformulier;
  2. b) een kopie van de relevante nationale wetgeving met een Engelse vertaling ervan;
  3. c) een juridisch advies van een externe onafhankelijke derde partij of de juridische diensten van de desbetreffende nationale autoriteit, dat voor de ECB genoegzaam bevestigt dat:

    1. i) de nationale wetgeving bindend en afdwingbaar is in de geïnteresseerde lidstaat, en
    2. ii) de NCB in de geïnteresseerde lidstaat verplicht is om de specifieke richtsnoeren, verzoeken en maatregelen van de ECB die zijn uitgevaardigd in verband met Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) op te volgen binnen het door de ECB vastgestelde tijdschema, waar vermeld.

3.
De ECB moet een dergelijke blijk van belangstelling minstens [negen] maanden voor de datum van de eerste transmissie van kredietgegevens, zoals bedoeld in artikel 6 en zoals aangegeven door de geïnteresseerde lidstaat in zijn blijk van belangstelling, ontvangen en deze moet de rapportagereferentiedatums en de referentieperiodes vermelden die met ingang van de eerste transmissie gedekt zullen worden.

Artikel 5 - Verificatieprocedure

1.
De ECB bevestigt schriftelijk de ontvangst van een blijk van belangstelling van een geïnteresseerde lidstaat aan die lidstaat binnen 20 dagen.
2.
De ECB kan in aanvulling op de informatie en documentatie zoals opgenomen in artikel 4, lid 2, om aanvullende informatie verzoeken als zij dit dienstig acht voor het beoordelen van de blijk van belangstelling van de geïnteresseerde lidstaat. De ECB bevestigt onverwijld schriftelijk de ontvangst van dergelijke aanvullende informatie of documentatie aan de geïnteresseerde lidstaat.
3.
De ECB verifieert of de niet-eurogebiedlidstaat de bepalingen van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) en Richtsnoer (EU) 2017/2335 (ECB/2017/38) heeft opgenomen in nationaal recht, dan wel anderszins relevante rapportagevereisten heeft opgenomen in overeenstemming met het nationale recht.
4.

Met het oog op de in lid 3 bedoelde verificatie geeft de ECB het statistisch comité van het Europees Stelsel van centrale banken (STC) opdracht om het proces te coördineren en de juridische commissie (LEGCO) te machtigen een verificatieverslag op te stellen. Het verificatieverslag beoordeelt:

  1. a) de mate waarin de bepalingen van Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) als opgenomen in artikel 3, lid 2, zijn geïmplementeerd in nationale wetgeving, en
  2. b) wanneer de in punt a) bedoelde bepalingen niet werden geïmplementeerd, de redenen hiervoor.
5.
Indien de ECB op basis van de volledige documentatie zoals ingediend door de geïnteresseerde lidstaat ervan overtuigd is dat aan de criteria van artikel 3 is voldaan, besluit zij de betrokken lidstaat krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) te erkennen als een rapporterende lidstaat. In het besluit worden de datum vermeld vanaf wanneer de erkenning van toepassing is, de relevante rapportagereferentiedata en referentieperioden vanaf de eerste transmissie, alsmede de relevante datum voor de eerste rapportage, welke niet eerder valt dan de door de geïnteresseerde lidstaat in de blijk van belangstelling aangegeven datum.
6.
Het in lid 5 bedoelde besluit vereist dat de NCB van de geïnteresseerde lidstaat een overeenkomst sluit in de vorm zoals opgenomen in bijlage II, die regelingen bevat voor de samenwerking tussen de ECB, de eurogebied-NCB's en de NCB's van niet-eurogebiedlidstaten die zijn erkend als rapporterende lidstaten inzake de uitwisseling van kredietgegevens en aanverwante kwesties.
Rekening houdend met de bepalingen van Verordening (EG) nr. 2533/98 stelt deze overeenkomst de voorwaarden vast voor: a) de toegang tot en het gebruik van door de ECB, eurogebied-NCB's en niet-eurogebied rapporterende lidstaten verzamelde kredietgegevens door niet-eurogebied-NCB's, en b) toegang tot en het gebruik van door de ECB, eurogebied-NCB's en NCB's van niet-eurogebied rapporterende lidstaten verzamelde kredietgegevens door niet-eurogebied rapporterende lidstaten op basis van hun respectievelijke nationale wetgevingen verzamelde gegevens.
Een door een NCB van een geïnteresseerde lidstaat gesloten overeenkomst mag niet gewijzigd worden op een manier die niet in overeenstemming is met de in bijlage II vermelde vorm.
7.

In de volgende gevallen beslist de ECB dat de geïnteresseerde lidstaat niet kwalificeert als een rapporterende lidstaat krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13):

  1. a) indien de ECB op basis van de volledige documentatie die door de geïnteresseerde lidstaat is verstrekt concludeert dat deze niet voldoet aan de criteria om overeenkomstig artikel 3 als rapporterende lidstaat te worden aangemerkt;
  2. b) wanneer de ECB niet binnen één jaar na ontvangst van een blijk van belangstelling door de geïnteresseerde lidstaat de informatie ontvangt die nodig is om haar beoordeling uit te voeren;
  3. c) wanneer de overeenkomst als bedoeld in lid 6 niet werd gesloten.
8.
Uiterlijk zes maanden na de datum van ontvangstbevestiging van de ECB van de documentatie als bedoeld in lid 1 of, in voorkomend geval, de aanvullende informatie lid 2, stelt de ECB de geïnteresseerde lidstaat in kennis van haar besluit als bedoeld in de leden 5 en 7. Een dergelijke kennisgeving omvat de redenen voor het besluit. De ECB en de geïnteresseerde lidstaat kunnen echter overeenkomen om de periode waarin de ECB de betrokken lidstaat in kennis stelt van haar besluit te verlengen.
9.

De ECB neemt een verzoek tot herziening van het in lid 7 bedoelde besluit van de geïnteresseerde lidstaat in aanmerking mits:

  1. a) het wordt ontvangen binnen 30 dagen vanaf de datum van kennisgeving van het besluit;
  2. b) het de redenen preciseert van het verzoek om herziening, en
  3. c) het alle ondersteunende informatie bevat.
Na ontvangst van een herzieningsverzoek herziet de ECB haar besluit, waarbij zij de geïnteresseerde lidstaat de kans kan bieden de nodige regelingen te treffen om als een rapporterende lidstaat te worden erkend. De ECB behoudt zich het recht voor om een nieuw juridisch advies te eisen, afgegeven door een externe onafhankelijke derde partij of de juridische diensten van de desbetreffende nationale autoriteit, waarin de geldigheid en toepasbaarheid van deze regelingen wordt bevestigd.

Artikel 6 - Eerste transmissie van kredietgegevens

1.
Na de kennisgeving van het besluit van de ECB houdende de erkenning dat een geïnteresseerde lidstaat kwalificeert als een rapporterende lidstaat krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13), en onder voorbehoud van de inwerkingtreding van de in artikel 5, lid 6, bedoelde overeenkomst, verzoekt de ECB de NCB van de geïnteresseerde lidstaat om de feitelijk populatie van informatieplichtigen vast te stellen en te herzien overeenkomstig artikel 5 van Richtsnoer (EU) 2017/2335 (ECB/2017/38).
2.
Indien de geïnteresseerde lidstaat is erkend als een rapporterende lidstaat krachtens Verordening (EU) 2016/867 (ECB/2016/13) en deze erkenning geldt vanaf een datum waarop het voor NCB die lidstaat niet mogelijk is om de werkelijke populatie van informatieplichtigen vast te stellen en te herzien in het eerste kwartaal van het eerste jaar met ingang waarvan de rapportage plaatsvindt, wordt de werkelijke populatie van informatieplichtigen in dat jaar vastgesteld door de andere rapporterende lidstaten, overeenkomstig artikel 5 van Richtsnoer (EU) 2017/2335 (ECB/2017/38), in dat jaar.
3.
De eerste transmissie van kredietgegevens mag pas slechts plaatsvinden nadat de ECB heeft vastgesteld dat de NCB van de geïnteresseerde lidstaat een IT-systeem heeft ontwikkeld dat interoperabel is met de technische infrastructuur van de ECB.
4.
De eerste maandelijkse en driemaandelijkse transmissie vindt plaats op de datum die door de ECB is aangegeven in haar besluit als bedoeld in artikel 5, lid 5.

Artikel 7 - Opschorting of beëindiging

1.
De ECB kan besluiten de erkenning van een niet-eurogebiedlidstaat als rapporterende lidstaat op te schorten of te beëindigen als zij gegronde redenen heeft om aan te nemen dat de desbetreffende lidstaat niet langer voldoet aan de criteria om overeenkomstig artikel 3 als rapporterende lidstaat te worden aangemerkt. In geval van beëindiging van de erkenning van een niet-eurogebiedlidstaat als rapporterende lidstaat wordt de op grond van artikel 5, lid 6, gesloten overeenkomst automatisch beëindigd.
2.
In elk besluit zoals bedoeld in lid 1 vermeldt de ECB de redenen voor de schorsing of beëindiging, beschrijft zij de gevolgen van het besluit en vermeldt zij de datum met ingang waarvan de schorsing of beëindiging van toepassing is en de periode van opschorting. Een schorsing geldt voor een periode van maximaal zes maanden. De ECB kan de periode van opschorting in uitzonderlijke omstandigheden eenmaal verlengen. Wanneer de redenen voor de schorsing niet binnen de voorgeschreven termijn worden verholpen, beëindigt de ECB de erkenning van de relevante niet-eurogebiedlidstaat als rapporterende lidstaat.
3.
De ECB en de NCB van een niet-eurogebied rapporterende lidstaat kunnen de in artikel 5, lid 6, bedoelde overeenkomst beëindigen overeenkomstig de bepalingen ervan. In een dergelijk geval wordt de erkenning van de niet-eurogebied rapporterende lidstaat automatisch beëindigd en is deze niet langer van kracht.

Artikel 8 - Inwerkingtreding

Dit besluit treedt op de twintigste dag volgende op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie in werking.
Gedaan te Frankfurt am Main, 18 juli 2019.

De president van de ECB

Mario Draghi


  1. PB L 144 van 1.6.2016, blz. 44.

    (terug)
  2. Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).

    (terug)
  3. Aanbeveling ECB/2014/7 van 24 februari 2014 betreffende de organisatie van voorbereidende maatregelen voor de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens door het Europees Stelsel van centrale banken (PB C 103 van 8.4.2014, blz. 1).

    (terug)
  4. Besluit ECB/2014/6 van 24 februari 2014 betreffende de organisatie van voorbereidende maatregelen voor de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens door het Europees Stelsel van centrale banken (PB L 104 van 8.4.2014, blz. 72).

    (terug)
  5. Richtsnoer (EU) 2017/2335 van de Europese Centrale Bank van 23 november 2017 betreffende de procedures voor de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens en kredietrisicogegevens (ECB/2017/38) (PB L 333 van 15.12.2017, blz. 66).

    (terug)
  6. Richtsnoer (EU) 2018/876 van de Europese Centrale Bank van 1 juni 2018 betreffende het gegevensregister inzake instellingen en verbonden ondernemingen (ECB/2018/16) (PB L 154 van 18.6.2018, blz. 3).

    (terug)
  7. Aanbeveling ECB/2018/36 van 7 december 2018 betreffende het gegevensregister inzake instellingen en verbonden ondernemingen (PB C 21 van 17.1.2019, blz. 1).

    (terug)
  8. Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (PB L 318 van 27.11.1998, blz. 8).

    (terug)